Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Een patiënt met een pacemaker

dr. Henk Brand
Pacemakers worden geïmplanteerd bij patiënten bij wie het hartritme te traag of onregelmatig is. Aangezien een pacemaker gebruikmaakt van elektrische signalen, is deze potentieel gevoelig voor elektromagnetische interferentie (EMI) door andere elektrische apparatuur. Hierdoor zou de stimulatie van het hartritme tekort kunnen schieten of met een verkeerde frequentie plaats kunnen vinden. In de tandartspraktijk wordt gebruikgemaakt van allerlei apparatuur die potentieel als bron kan fungeren van lichte of matige elektromagnetische velden. Dit artikel bespreekt daarom de mogelijke invloeden van tandheelkundige apparatuur op pacemakers.
Premium

In het hart fungeert een groep gespecialiseerde cellen in de rechterboezem, de zogenaamde sinusknoop, onder normale omstandigheden als een natuurlijke pacemaker. In deze cellen ontstaat een elektrische prikkel die over de hartspier wordt verspreid, waarna het hart gecoördineerd samentrekt met een frequentie tussen de 50 en 100 keer per minuut. Door een storing in de sinusknoop of het elektrische geleidingssysteem van het hart kan een bradycardie ontstaan: een hartfrequentie < 50/min. Dit kan aanleiding geven tot symptomen als duizeligheid, plotseling bewustzijnsverlies, inspanningsbeperking of hartfalen. In dergelijke gevallen kan elektrische stimulatie van het hart met een pacemaker uitkomst bieden.1

Soorten pacemakers

Er zijn 2 soorten pacemakers: tijdelijke (uitwendige) pacemakers, die bijvoorbeeld worden toegepast bij een voorbijgaande geleidingsstoornis bij een acuut onderwandinfarct, en inwendige pacemakers die in principe levenslang noodzakelijk zijn. Een inwendige pacemaker is een elektronisch apparaat van ongeveer 5 × 4 × 1 cm dat chirurgisch onderhuids onder het sleutelbeen wordt geplaatst (afbeelding 1 en 2). Het pacemakersysteem bestaat uit een impulsgenerator, een geleidedraad en een elektrode die de geleidedraad en het endocard met elkaar verbindt. Een

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 4, 2016.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.