Onveiligheid in de mondzorgpraktijk wordt zelden hardop besproken. In behandelkamers klinkt het geluid van instrumenten, in vergaderruimtes worden protocollen besproken, maar over grensoverschrijdend gedrag, hiërarchische druk en psychologische veiligheid blijft het stil. Voor mondhygiënist Lieneke Steverink-Jorna is dat stilzwijgen niet langer houdbaar. Jarenlang werkte zij in diverse praktijken, en steeds opnieuw merkte ze hoe de veiligheid van zorgprofessionals onder druk kan staan. In het boek ‘Een Boekje Open Mondzorg' en in een openhartig gesprek vertelt ze over die ervaringen, niet om ophef te veroorzaken maar omdat het broodnodig is.