Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

De referentie-analyse | Een duurzaam resultaat: toeval of planning (deel 2)?

Renée Kooij
Sjoerd Smeekens
Weefselverlies dat optreedt ter plaatse van een occlusaal contact leidt in de meeste gevallen tot een verticale verplaatsing van een gebitselement om de occlusie in stand te houden. Dit gaat vaak gepaard met migratie van het alveolaire bot en de gingiva: ‘dentoalveolaire compensatie’ genoemd. Door het weefselverlies worden de klinische kronen korter en verdwijnt de occlusale morfologie, met mogelijk verder weefselverlies tot gevolg. Doordat de patiënt dit proces veelal niet voelt, kan het lang onopgemerkt blijven. De initieel lokale symptomen kunnen zich steeds verder uitbreiden over de gehele dentitie.
Premium
Om een voorspelbare reconstructieve behandeling te kunnen plannen is het vaststellen van de mate en de richting van de migratie belangrijk. Hierbij worden ook alle gebitselementen en omringende structuren geanalyseerd die geen symptomen van compensatie vertonen. Deze zogeheten ‘referentie-analyse’ kan helpen om te achterhalen wat er met de overige elementen gebeurd is.
De anamnese, het extra- en intraorale onderzoek, de risicoanalyse en de quickscan hebben ons tijdens het eerste consult veel informatie opgeleverd (zie deel 1 in TP juni). Voordat een definitieve behandelplanning met een stappenplan gemaakt kan worden, moeten de laatste ontbrekende puzzelstukjes hun plek krijgen. Met de verzamelde gegevens kan worden bepaald welke referenties als uitgangspunten dienen voor de vervolgbehandeling. Deze referentie-analyse wordt gebruikt om te bepalen welke elementen in welke mate door weefselverlies in hun positie veranderd zijn en welke orthodontische en eventueel orthognathische bewegingen nodig zijn om hun posities te herstellen en vervolgens de verloren gegane anatomische vorm te herkrijgen. Staat een patiënt niet open voor een orthodontische behandeling, dan kan deze analyse gebruikt worden om de tandtechnicus concrete aanwijzingen te geven voor het vervaardigen van een wax-up ten behoeve van anatomische vormcompensatie om toch zoveel mogelijk een ‘mutually protected occlusion’ te bereiken.
De basis van de referentie-analyse ligt in een gezichtsgerelateerde behandelingsplanning. Uitgaande van zowel esthetische als functionele aspecten wordt hierna elke casus op de volgende 16 punten geanalyseerd:

Bovenkaak
1. Positie incisale rand centrale bovenincisieven.
2. Asrichting centrale bovenincisieven.
3. Mediaanlijn bovenkaak.
4. Vlak van occlusie bovenkaak.

Onderkaak

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 6, 2020.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.