Occlusie digitaal beter begrepen

Een 35-jarige man met ernstige gebitsslijtage is volledig gerehabiliteerd met behulp van directe composietrestauraties. Na de behandeling is het belangrijk een fysiologische occlusie en articulatie te bewerkstelligen voor het comfort van de patiënt en de levensduur van de restauraties. In deze casus is dit digitaal gedaan met behulp van de T-Scan. Na het raadplegen van PubMed blijkt dat de T-Scan de enige occlusale indicator is die het vermogen heeft om premature contacten op te sporen en kauwkrachten ‘real-time’ kan kwantificeren. Met articulatiepapier alleen is dit niet mogelijk. Moet bij elk groot werkstuk of een totale rehabilitatie gebruikgemaakt worden van de T-Scan?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

In de praktijk zien we een verhoogde incidentie van patiënten met pathologisch veel weefselverlies van hun gebitselementen ten gevolge van niet-carieuze processen zoals attritie, abrasie en erosie. Dit komt onder andere door zure dranken of voeding, bruxisme en klemmen en omdat men steeds langer doet met de eigen dentitie. De slijtage kan dusdanig ernstig worden dat er (tijdig) restauratief ingegrepen dient te worden, omdat niet behandelen kan resulteren in verlies van beethoogte, gevoeligheid bij de gebitselementen, verminderde ‘oral health related quality

0
2

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 6, 2017.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.