Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Een unieke patiëntenpopulatie

Frank van Wijck
Lourens Wisse heeft naast zijn werk als opleider en tandarts algemeen practicus decennialang een bijzondere patiëntengroep behandeld: tbs’ers. Bijzonder niet alleen vanwege hun levenswandel, maar ook in die zin dat goede tandheelkunde voor hen een belangrijke rol speelt in het goed kunnen terugkeren in de samenleving. Dat de ruimte om hun goede mondzorg te bieden nu zo beperkt is, is hem dan ook een doorn in het oog.
Premium

Het moet een bijzonder gezicht geweest zijn in het Willem Arntz Huis in Utrecht: de zuster – volgens de terminologie van die tijd – die met een groepje tbs’ers vanuit de op het terrein gevestigde tbs-kliniek naar de daar eveneens aanwezige medische kliniek liep voor de halfjaarlijkse tandartscontrole. Tandarts Wisse weet zich niet eens meer met zekerheid te herinneren of hij wel doorhad dat het tbs’ers waren. Niet zo vreemd ook, want het

Willem Arntz Huis was een psychiatrisch zorgcomplex. ‘Ik zag ze gewoon als patiënten die een gebitscontrole nodig hadden’, zegt hij. Maar toen hij in 1974 werd gevraagd of hij een tandartskamer wilde ontwikkelen voor de nieuw te bouwen tbs-kliniek in Utrecht en of hij daar dan ook wilde komen werken, ging hij toch eens wat dieper nadenken over wat dat zoal met zich mee zou brengen. ‘Het was een patiëntengroep die ik in de eerdere situatie als buitengewoon ongeïnteresseerd en ongemotiveerd had ervaren’, vertelt hij. ‘Ik wist eigenlijk niet of ik daar wel zin in had. Maar na enige overweging besloot ik toch om het maar te doen. En ik moet zeggen: het viel me alleszins mee. Het zijn makkelijke patiënten, ze stellen zich afwachtend op. Maar vanaf het begin zijn ze trouw ieder half jaar gekomen. Ze bleken veel gemotiveerder dan ik had gedacht.’

https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-020-0038-5/MediaObjects/12496_2020_38_Fig1_HTML.jpg
Lourens Wisse

Wel stelde Wisse een voorwaarde. ‘Ik wilde een assistent die de organisatie en de patiënten kende’, vertelt hij verder, ‘geen gewone tandartsassistent dus, maar

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 3, 2020.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.