Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Compodontics | Angle klasse II-malocclusie ‘dekbeet’

Avatar
Guus van den Bosch
De moderne orthodontie heeft voor bijna alle orthodontische afwijkingen een behandeloptie. De behandelingen gebeuren via vastgelegde protocollen die meestal tot een stabiel eindresultaat leiden. Toch komen er in de praktijk af en toe situaties voor waar de bestaande protocollen weliswaar tot een tevredenstellend eindresultaat leiden, maar deze behandeling zo ingrijpend en complex is dat patiënten het middel soms erger vinden dan de kwaal. Composiettechnieken kunnen de beperkingen die de orthodontie soms heeft, aanvullen of zelfs vervangen.

Angle klasse II-malocclusie ‘dekbeet’

Compodontics
Leeftijd: 61 jaar
Nooit gereguleerde Angle klasse II/2

De klasse II/2 is in feite een gnathogene afwijking waarbij de omliggende musculatuur de voortanden in zowel de bovenals de onderkaak naar dorsaal drukt. Als de behandeling op jeugdige leeftijd plaatsvindt (voor de tweede groeispurt, ongeveer 11-13 jaar) heeft orthodontische behandeling een grote kans van slagen.

Helaas worden we echter nog regelmatig geconfronteerd met volwassen patiënten met een onbehandelde klasse II/2-dekbeet, die zich beginnen te storen aan het uiterlijk en om behandeling vragen. Over de meestal aanwezige diepe beet klagen deze patiënten maar zelden. Wat hun wel stoort zijn de vooruitstekende cuspidaten of laterale incisieven. Het grappige is dat deze tanden vaak wel op de juiste plaats staan maar het de overige frontelementen zijn die afwijken.

De standaardbehandeling voor deze afwijking is echter tijdrovend, gecompliceerd en kostbaar. Eerst een traject van 1-2 jaar pre-chirurgische orthodontie. Daarna een osteotomie, en vervolgens nog een orthodontisch traject als nabehandeling. Uiteindelijk zullen er weinig patiënten zijn die dit gehele traject ingaan.

In deze casus (afbeelding 1524) is sprake van een enorm verschil in asrichting tussen de centrale incisieven en de laterale incisieven. Besloten is eerst een digital smile design (DSD) toe te passen om te onderzoeken of we de situatie harmonieus kunnen krijgen door alleen de centrale incisieven aan te passen. Als zou blijken dat we voor een mooi eindresultaat de ogenschijnlijk in labioversie staande laterale incisieven zouden moeten beslijpen, moeten we afstappen van ons non-invasieve behandelprincipe. We besluiten eerst een wasmodellatie te maken waarbij alleen de centrale incisieven worden opgebouwd. Hierbij worden deze elementen mooi in de curve van de laterale incisieven gemodelleerd en vervolgens moeten we beoordelen of dit harmonieert in het gezicht.

https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-019-0078-x/MediaObjects/12496_2019_78_Fig10_HTML.jpg
Afb. 15-16 De situatie voor de behandeling: de lateralen lijken ver naar voren te staan, maar op de portretfoto is te zien dat de centralen de grootste dissonanten zijn in het gezicht. Merk op dat op de centrale incisieven altijd een schaduw valt als het licht van boven komt. Met flitslicht valt dit echter nauwelijks op. In element 11 is in het verleden een adequate endodontische behandeling gedaan.
https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-019-0078-x/MediaObjects/12496_2019_78_Fig11_HTML.jpg
Afb. 17-19 Foto’s van verschillende stadia tijdens de smile design. Beginfoto, eerste mock-up en gemodificeerde tweede mock-up.
https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-019-0078-x/MediaObjects/12496_2019_78_Fig12_HTML.jpg
Afb. 20-22 Foto’s van het eindresultaat. Op de occlusale opname is mooi te zien hoe veel composiet is aangebracht. Het nu ontstane incisale ‘vlak’ is enigszins hol gemodelleerd om het ‘dobbelsteentje’ een natuurlijk aanzien te geven.
https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-019-0078-x/MediaObjects/12496_2019_78_Fig13_HTML.jpg
Afb. 23-24 Op de laatste twee portretfoto’s (5 jaar postoperatief) is te zien dat er een charmante bovenboog ontstaan is, met voor het eerst sinds 40 jaar(!!) weer een mooie ondersteuning van de bovenlip.

Deze nieuwe situatie werd door middel van een mock-up in de mond overgezet. Tot ieders verbazing was het resultaat een mooie, regelmatige boog geworden die de bovenlip nu fraai ondersteund.

Een andere bevinding tijdens deze behandeling was dat we de incisaallijn van de mock-up iets te recht vonden. Om dit te visualiseren hebben we in de mond, op de bestaande mockup, de incisale rand iets verlengd met regulier composiet en de hoeken iets ronder gemaakt. Hierdoor komt het geheel nu veel vriendelijker over. Hoewel dit een van de weinige situaties is waarbij porselein echt non-invasief verwerkt kan worden, is in overleg met de patiënt besloten om de behandeling in composiet uit te voeren. Een afweging hierbij is geweest dat composiet altijd aangepast kan worden en het is budgettair iets vriendelijker dan porselein.

Voor de mock-up gebruiken we altijd een transparant siliconenslot en een dualcure noodkronenkunsthars. Onze ervaring is dat dit een betere oppervlaktestructuur geeft dan chemisch uithardende kunstharsen.

Nawoord

Voor de volledigheid wil ik benadrukken dat een orthodontische aanpak wat mij betreft altijd besproken moet worden als eerste behandelmogelijkheid. In die gevallen waarin de orthodontische benadering om verschillende redenen niet mogelijk is, is het fijn als je over een ‘toolbox’ beschikt met andere opties. En aangezien het vaak situaties zijn waarbij het gave elementen betreft, is composiet dan eigenlijk de enige optie.

In alle casussen maak ik voor de diagnosestelling, behandelplanning en uitvoering gebruik van digital smile design. Helaas is dit concept de laatste jaren gretig omarmd door commerciële partijen die het gebruiken om ‘klanten’ zo veel mogelijk facings te verkopen. Laat u zich hier niet door weerhouden: DSD is een prachtig systeem en geeft in weinig tijd veel inzicht en overzicht in de problematiek en geeft duidelijkheid voor alle betrokken partijen, zowel voor de patiënt, de tandarts, de orthodontist en niet te vergeten de tandtechnicus.

Guus van den Bosch (Rijksuniversiteit Utrecht 1985) heeft samen met zijn vrouw Josje Bode en twee jonge collega’s een groepspraktijk in Numansdorp, Zuid-Holland. Naast de reguliere tandheelkunde houdt hij zich twee dagen per week bezig met restauratieve tandheelkunde, met een speciale voorliefde voor non-invasieve composiettechnieken. Daarnaast is hij al 30 jaar figuratief beeldhouwer in brons en gips. Hij heeft samen met Sjoerd Bakker een onderwijsmodule morfologie ontwikkeld; ze geven samen workshops.

Uit artikel: Compodontics

 

Compodontics

 

Geef uw reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.