Bij- en nascholing

Na jarenlange inspanning van collega-tandartsen en diverse verenigingen om bij- en nascholing in ons mooie beroep te registreren en binnen zelfopgestelde kaders te verplichten, lijkt deze inspanning een vastere vorm te krijgen. Het verplichten van bij- en nascholing moet primair gericht zijn op het op peil houden van de kennis die nodig is om als tandarts te functioneren.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Voor veel tandartsen is bij- en nascholing een vanzelfsprekendheid en voor deze groep verandert er wellicht weinig, omdat zij deze op eigen initiatief volgen binnen het eigen interesseveld of binnen een verondersteld kennishiaat. Wat er mogelijk verandert, is dat bij het volgen van scholing ook verschillende deelgebieden van de tandheelkunde aan de orde moeten komen. Op die manier kan de tandarts algemeen practicus up-to-date blijven van de ontwikkelingen in het breder geworden en wordende vakgebied. Voor een kleinere groep stuit het verplichtend karakter op weerstand – zoals vaak bij een verandering en meer nog als het om een verplichting gaat.

0
6

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 2, 2018.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.