Wanneer is een röntgenopname bij jeugdigen noodzakelijk?: Zin en onzin van rö-foto’s bij jeugdigen

Met de huidige apparatuur is een röntgenopname in een handomdraai gemaakt en levert een schat aan informatie. Wanneer is het maken van röntgenopnamen als aanvullend diagnostische hulpmiddel bij jeugdigen (2-13 jaar) ten behoeve van cariësdiagnostiek noodzakelijk? Wanneer is er een (terechte) indicatie om zo’n foto te maken? Hoe vaak dient dit dan opeenvolgend te gebeuren? Wanneer is het maken van panoramische röntgenopnamen bij jeugdigen noodzakelijk? En hoe vaak dient dit opeenvolgend te gebeuren? Zorgverzekeraars beperken inmiddels de vergoedingen voor een OPT. Wat rechtvaardigt röntgenonderzoek? Wanneer kunnen we dit achterwege laten?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Informatie uit de anamnese en intra- en extraoraal onderzoek kan leiden tot een diagnose. Voor het verkrijgen van aanvullende informatie over problemen in een (kinder) gebit kan naast de klinische inspectie een röntgenfoto een bijdrage leveren om tot een meer precieze diagnose te komen. Hiervoor staan intra- en extraorale opnamen met verschillende doelen ter beschikking. Zo geeft een solo of een bitewing een scherpomlijnde, gedetailleerde afbeelding en kan met een occlusale opname een ruimer overzicht van de elementen worden verkregen. Het maken van bitewings wordt met name gedaan om initiële (approximale cariës)laesies vroegtijdig op te sporen en/of reeds bestaande laesies

0
3

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 7, 2017.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.