Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Slicen van melkelementen

Frederik Parrée
Slicen van melkelementen is geen symptoombestrijding: actieve cariëslaesies kunnen tot stilstand komen. Ouders worden zich daarbij meer bewust van de cariësproblematiek bij het kind en de zelfzorg kan gestimuleerd worden. Uit de hevige discussie in de Volkskrant (rond afgelopen jaarwisseling) blijkt dat er duidelijk zeer verschillende visies zijn op de aanpak van de cariësproblematiek bij kinderen. Moeten we nu slicen of toch de cariëslaesies restaureren? In dit artikel bespreek ik de indicatiestelling van het slicen aan de hand van literatuur en casuïstiek.
Premium

Cariës bij kinderen is nog steeds een groot probleem in Nederland. Zo heeft 41% van de 5-jarige kinderen geen gaaf melkgebit. Verder gaat slechts de helft van de kinderen vóór de leeftijd van 3 jaar voor het eerst naar de tandarts.1 Uit verzekeringsdata blijkt bovendien dat het aantal jonge kinderen dat onder narcose gesaneerd wordt de laatste jaren toeneemt.2 Een groot deel van de kinderen heeft dus nog steeds met de gevolgen van cariës te maken.3

Op het CTM zien wij wekelijks nieuw verwezen (zeer) angstige kinderen met uitgebreide cariësproblematiek, al dan niet in combinatie met kaasmolaren (hypomineralized second primary molars (HSPM) genoemd in het melkgebit, en molar incisor hypomineralisation (MIH) in het blijvend gebit) en/of gedragsproblematiek.

Een onderdeel van de cariësproblematiek is zuigflescariës: van ruim de helft van alle verwezen kinderen is nachtelijke voeding (pap, melk, ranja, etc.) op zeer jonge leeftijd (2 tot 5 jaar) de mede-oorzaak van het ontstaan van cariës. Als de cariëslaesies ver uitgebreid zijn in meerdere melkelementen, is restaureren of extractie onder narcose op deze leeftijd vaak onvermijdelijk.

Echter, als de laesies minder ver gevorderd zijn en de ouders bereid lijken zich actief op te

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 2, 2016.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.