Kindertandheelkunde in Utopia

Lang geleden waren er tandartsen algemeen practici in Utopia die het moesten doen met 2 erkende specialismen: kaakchirurgie en orthodontie. De tijd stond niet stil. Daardoor kwamen gedifferentieerde vakgebieden tot ontwikkeling. Dat gebeurde ook bij de kindertandheelkunde. Men vond dat kinderen recht hadden op volwaardige mondzorg. Dat hield toen nog in restauratieve behandeling, chirurgie en natuurlijk preventie. Er werden pedodontologen opgeleid. Velen van hen werkten gedurende hun opleidingstijd in de privépraktijk van hun opleider. Boze tongen spraken van belangenverstrengeling. Maar daar was geen sprake van, want de opleider had slechts oog voor de belangen van de doelgroep: het kwetsbare kind.

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-018-0041-2/MediaObjects/12496_2018_41_Fig1_HTML.jpg

De pedodontologen in Utopia ervoeren het al als een bevrijding dat restauratie (en narcose!) veel minder vaak nodig bleek. Het gaf zoveel meer speelruimte om de oorzaak aan te pakken. Toepassing van zilverdiaminefluoride zal de feestvreugde nog verhogen en de ouders ook blijer maken.

Aanvankelijk moesten kinderen die alleen onder narcose konden worden behandeld naar het ziekenhuis. Dat leverde lange wachtlijsten op en daarom

0
13

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 3, 2018.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.