Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Kindertandheelkunde in Utopia

René Gruythuysen
Lang geleden waren er tandartsen algemeen practici in Utopia die het moesten doen met 2 erkende specialismen: kaakchirurgie en orthodontie. De tijd stond niet stil. Daardoor kwamen gedifferentieerde vakgebieden tot ontwikkeling. Dat gebeurde ook bij de kindertandheelkunde. Men vond dat kinderen recht hadden op volwaardige mondzorg. Dat hield toen nog in restauratieve behandeling, chirurgie en natuurlijk preventie. Er werden pedodontologen opgeleid. Velen van hen werkten gedurende hun opleidingstijd in de privépraktijk van hun opleider. Boze tongen spraken van belangenverstrengeling. Maar daar was geen sprake van, want de opleider had slechts oog voor de belangen van de doelgroep: het kwetsbare kind.
Premium
https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-018-0041-2/MediaObjects/12496_2018_41_Fig1_HTML.jpg

De pedodontologen in Utopia ervoeren het al als een bevrijding dat restauratie (en narcose!) veel minder vaak nodig bleek. Het gaf zoveel meer speelruimte om de oorzaak aan te pakken. Toepassing van zilverdiaminefluoride zal de feestvreugde nog verhogen en de ouders ook blijer maken.

Aanvankelijk moesten kinderen die alleen onder narcose konden worden behandeld naar het ziekenhuis. Dat leverde lange wachtlijsten op en daarom kwamen er centra voor bijzondere tandheelkunde waar deze zorg ook kon worden geboden.

Maar opnieuw ontstonden er lange wachtlijsten. De opleider van de pedodontologen zag dat met lede ogen aan. Wat naar voor al die kinderen, vond hij. Daarom besloot hij in navolging van een Australische collega in zijn eigen klinieken narcosebehandelingen aan te bieden. Postdoc-studenten volgden zijn voorbeeld na hun opleiding. Toch was niemand blij, want het cariësprobleem onder de jeugd nam niet af. Ook was men zich bewust van de risico’s die jonge kinderen lopen door de narcosebehandeling. Maar ja, wat kon men anders? De kinderen moesten toch adequate hulp krijgen …

Na een aantal jaren verscheen een lichtpuntje aan de horizon. Uit onderzoek bleek dat men het cariësproces een halt kon toeroepen zonder te restaureren. Zo kwam er langzamerhand meer aandacht voor een niet-restauratieve benadering. De pedodontologen waren dolgelukkig. Eindelijk kwam

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 3, 2018.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.