Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Cognitieve dissonantie

René Gruythuysen
Als je in de kindertandheelkunde vraagt waar het in het vakgebied om draait, is iedereen het erover eens: preventie is de speerpunt. Maar de praktijk is anders. In Nederland werd volgens Vektis in 2014 4891 keer de prestatiecode A20 (algehele anesthesie) gedeclareerd voor kinderen tussen de 0 en 18 jaar. In dat jaar waren de kosten per prestatie voor A20 bij kinderen gemiddeld € 688 (exclusief de kosten voor de mondzorg!). Dat komt neer op een gemiddelde behandelduur van meer dan anderhalf uur. Je vraagt je af hoe dat kan als preventie het hoofddoel is. Er zijn immers mogelijkheden te over om narcosebehandeling te vermijden, dan wel te beperken.
Premium
https://static-content.springer.com/image/art%3A10.1007%2Fs12496-018-0067-5/MediaObjects/12496_2018_67_Fig1_HTML.jpg

Cognitieve dissonantie?

Overtreatment is in de kindertandheelkunde een alledaags verschijnsel. Dat komt doordat de overheid dit kosteloos vergoedt en de Inspectie te weinig mankracht heeft om na te gaan of de indicatiestelling altijd terecht is. De indicatie ‘pulpotomie’ wordt onder narcose sneller dan nodig gesteld op basis van onbetrouwbare criteria. Zo worden in een alom bekende pedodontologiepraktijk per jaar meer dan 1600 MTA-pulpotomieën bij melkelementen gedeclareerd, en ze zijn daar nog trots op ook. Recent werd in een onderzoek aangetoond dat kinderen na een pulpotomie onder narcose meer napijn ervaren dan na behandeling zonder pulpotomie; geen reden om trots op te zijn.

Niemand vraagt zich echter af wat het verschil is tussen verregaande overtreatment en kindermishandeling. Als je de kwestie aan de orde stelt beginnen sommigen te schelden omdat ze lijden aan een stoornis als gevolg van gebrekkige impulsbeheersing (kleutergedrag!). Anderen ervaren de discussie als ongemakkelijk, want iedereen is tegen kindermishandeling. Maar men vindt het overdreven om verregaande overtreatment bij kinderen als kindermishandeling te kwalificeren. Met andere woorden: dan treedt het verschijnsel van ‘cognitieve dissonantie’ in werking. Men maakt de als onaangenaam ervaren feiten kleiner dan ze zijn.

Op Wikipedia staat: ‘Cognitieve dissonantie is de onaangename spanning die iemand ervaart

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 4, 2018.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.