Home Interview
Interview
‘Onbereikbare mondzorg is niet normaal’
Niet één dag per jaar, maar structureel: Fiona Harmsen begon met haar vader, gepensioneerd tandarts, een praktijk voor mensen die reguliere mondzorg niet kunnen betalen. In het nieuwe TP-magzein dat binnenkort verschijnt, praat hoofdredacteur Sander Loos met Fiona over haar drijfveren, enthousiasme en teleurstelling over het huidige systeem: ‘We willen de zorg bieden die ooit normaal was en dat nu niet meer is.’
De patiëntvriendelijkheid van digitale behandelmethoden
Het promotieonderzoek van Vincent Donker richtte zich op de vraag hoe moderne digitale technologieën zoals intra-orale scanners, CBCT en CAD/CAM in de implantologie kunnen worden toegepast, zowel in het esthetisch veeleisende bovenfront als in de zijdelingse delen van de boven- en onderkaak. Daarbij heeft hij gekeken naar de hele behandelketen: van digitale planning tot de uiteindelijke restauratie, en van chirurgische techniek tot patiënttevredenheid.
Horen, Zien en niet langer Zwijgen
Onveiligheid in de mondzorgpraktijk wordt zelden hardop besproken. In behandelkamers klinkt het geluid van instrumenten, in vergaderruimtes worden protocollen besproken, maar over grensoverschrijdend gedrag, hiërarchische druk en psychologische veiligheid blijft het stil. Voor mondhygiënist Lieneke Steverink-Jorna is dat stilzwijgen niet langer houdbaar.
Waarom tandartsen het verschil kunnen maken
Logopedist Maaske Treurniet van Volmondig Logopedie ziet dagelijks hoe mondfuncties als tongpositie, lipspanning, mondsluiting, kauwgedrag en ademhaling de basis vormen voor de latere groei en vorming van het gebit. In de mondzorg ligt de focus vaak op zichtbare problemen zoals cariës, gingivitis of standsafwijkingen, maar volgens Treurniet begint veel van die problematiek aanmerkelijk eerder. ‘Wie alleen naar tanden kijkt, mist een belangrijk deel van de werkelijkheid,’ zegt ze. Juist tandartsen en mondhygiënisten spelen een cruciale rol bij vroegsignalering.
Horen, zien en niet langer zwijgen
Onveiligheid in de mondzorgpraktijk is een onderwerp dat zelden hardop wordt besproken. In behandelkamers klinkt het geluid van instrumenten, in vergaderruimtes worden protocollen besproken, maar over grensoverschrijdend gedrag, hiërarchische druk en psychologische veiligheid blijft het vaak opvallend stil. Voor mondhygiënist Lieneke Steverink‑Jorna is dat stilzwijgen niet langer houdbaar.
Tandarts-geriatrie op de bakfiets
Claar van der Maarel-Wierink, universitair hoofddocent bij ACTA en voorzitter van de differentiatieopleiding tot tandarts-geriatrie, laat studenten tandheelkunde kennismaken met preventieve mondzorgverlening aan ouderen thuis. Ook zet ze zich in voor interprofessioneel onderwijs waarin studenten van verschillende disciplines leren van elkaar.
Gerichte mondzorg ook tijdens kankerbehandeling essentieel
De behandeling van kanker kan tot mondklachten leiden die de tandarts-algemeen practicus bijna altijd goed zelf kan behandelen. Maar de tandarts moet wel weten dat de patiënt voor kanker wordt behandeld en welke behandeling – die zoveel mogelijk is afgestemd op de individuele patiënt – dan mogelijk is. Promotieonderzoek naar patiënt gerelateerde uitkomsten over mondgezondheid bij borstkankerpatiënten gaat daarbij helpen. Net als een nieuwe KIMO-richtlijn over extramurale mondzorg tijdens en na kankerbehandeling.
Samenwerken kun je leren
Ria Kersbergen promoveerde in september 2025 op haar proefschrift “Interprofessional oral healthcare education, changing attitudes and teamwork” aan het Radboud UMC. Conclusie uit haar onderzoek: mondzorgverleners kunnen samenwerken leren, maar daar moeten ze wel een beetje moeite voor doen. In de nieuwste TP-podcast praat hoofdredacteur Sander Loos met Kersbergen.
‘Mijn eerste doel was tv-presentator worden’
Tandarts Berthelle Passchier is een geboren verhalenverteller. Niet vreemd dus dat juist zij een boek heeft geschreven over haar werk. "Anders" gaat over haar werk voor mensen met een verstandelijke beperking en dat is een invalshoek die niet veel collega's kiezen.
In Japan is niet alles high tech
Masato Watanabe is blij dat hij in Nederland zijn volle aandacht kan richten op één patiënt, met de nieuwste technieken en instrumenten. In Japan pendelde hij tussen twee stoelen; een soort simultaan-tandartsenij met vaak verouderde methoden. TP-redacteur Francine van der Wiel interviewde hem over zijn ervaringen in Japan en Nederland.
