De richtlijn richt zich op drie aandoeningen uit de classificatie van parodontale en peri-implantaire ziekten van 2018: necrotiserende parodontale aandoeningen, parodontale abcessen en endo-parodontale laesies. Volgens de opstellers onderscheiden deze aandoeningen zich van chronische parodontale ziekten door hun snelle ontstaan en het risico op snelle afbraak van parodontale weefsels. In sommige gevallen kan zelfs sprake zijn van uitbreiding van de infectie, met ernstige gevolgen voor de patiënt.

Driestappenplan

De nieuwe richtlijn beschrijft een stapsgewijze aanpak. Allereerst moet de diagnose worden bevestigd aan de hand van de definities uit de classificatie van 2018. Vervolgens staat het onder controle krijgen van de acute situatie centraal, waaronder pijnbestrijding en het stoppen van actieve weefseldestructie. In een derde fase volgt behandeling van onderliggende aandoeningen, met als doel recidieven en restschade te voorkomen.Volgens de auters hebben clinici behoefte aan duidelijke handvatten omdat acute parodontale aandoeningen snel kunnen verergeren. Hoewel pijn vaak de belangrijkste klacht is, vormen vooral de snelle weefselafbraak en het risico op verspreiding van de aandoening een uitdaging. Bij ernstig immuungecompromitteerde patiënten kunnen necrotiserende parodontale aandoeningen zelfs levensbedreigend worden.

De richtlijn is gebaseerd op twee systematische literatuurreviews en een uitgebreid consensusproces onder experts en andere belanghebbenden. Aan de ontwikkeling werkten tientallen internationale experts mee, onder wie verschillende onderzoekers uit Nederland en België, waaronder Bruno Loos, Dagmar Else Slot, Fridus van der Weijden, Ellen Bol-van den Hil en Wim Teughels. Kijk hier voor meer informatie.