Videografie in de dagelijkse praktijk

De overtreffende trap van fotografie is videografie. In plaats van een belichtingstijd van 1/125 van een seconde voor één stilstaand beeld, wordt daarbij een veelvoud van seconden of minuten gebruikt om veel meer informatie vast te leggen. Zo kan een volledige gelaatsexpressie worden geregistreerd, bijvoorbeeld een glimlach, waarmee de tandarts een veel grotere kans heeft te beschikken over de benodigde, gedetailleerde informatie. Daarnaast is de ervaring dat fotografie eerder leidt tot ‘poseren’ en dat een geposeerde expressie vaak niet hetzelfde is als een spontane expressie.1 Hoe maak je van videografie een succes?

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Een extraorale video kan op veel manieren en met veel soorten camera’s gemaakt worden. Als je overweegt ook extraorale video-opnames te gaan maken, is er in de praktijk waarschijnlijk al een digitale spiegelreflexcamera (DSLR) waarmee je gefotografeerd hebt aanwezig. Daarom zal ik me hier met name richten op het maken van opnames met een DSLR. (Video-opnames kunnen natuurlijk ook met een systeemcamera of gewoon met een smartphone vervaardigd worden.) Zaken waar je in het algemeen op moet letten

0
6

Wilt u dit premium artikel verder lezen?

Sluit eenvoudig een gratis proefmaand af of neem een abonnement om dit artikel en alle andere premium berichten onbeperkt te lezen.

Bent u al abonnee? Log dan in en lees verder.

Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 9, 2018.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.