Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Twee passies

Frank van Wijck
Jan-Christiaan Oortwijn heeft als concertmeester en als restauratief tandarts een opmerkelijke dubbelcarrière. In zijn praktijk raken beide werkgebieden elkaar soms. Omdat hij zijn tandartscarrière startte bij een oudere collega die veel musici behandelde en zelf musicus is, heeft hij er zelf nu ook veel in zijn patiëntenbestand. In de praktijkruimte staat veelal Radio 4 aan. Op vrijdagmiddag gaat die echter vaak uit, want dan willen ze wel eens wat te ruig programmeren.
Premium

Als jongen van tien kwam Jan- Christiaan Oortwijn thuis met de boodschap: ‘Ik wil vioolspelen’. Hoe dat zo kwam weet eigenlijk niemand in de familie meer zo precies, zegt hij. Hij kreeg vanaf zijn achtste algemene muzikale vorming en leerde hiermee blokfluit spelen. ‘Maar ik heb wel een vermoeden van hoe de overstap naar viool is gelegd’, vertelt hij. ‘Toen ik vijf was hertrouwde mijn moeder en tijdens het huwelijksfeest speelde een zigeunerorkest. Ik heb de hele avond aan hun voeten gezeten. Op mijn twaalfde begon ik thuis mee te spelen met de elpees met zigeunermuziek die in de platenkast stonden. En niet veel later ging ik naar de studentensociëteit, waar ik mee kon repeteren met het studentenzigeunerorkest Malac Banda. Ik weet nog dat de primász mij op een feest zijn viool in handen drukte en dat die nog veel te groot voor mij was. Maar ik slaagde er wel in de paar liedjes te spelen die ik uit mijn hoofd kende.’

De liefde voor de zigeunermuziek bracht Oortwijn in contact met Tata Mirando en zijn orkest. ‘Ik heb later zelfs nog met hem mee mogen spelen’, zegt hij. ‘En ik heb les gehad van zijn zoon Nello. Bijzondere lessen, want heel anders dan op de muziekschool. Daar leer je klassieke stukken uit boeken met etudes. Bij de zigeuners komt er geen boek aan te pas. Logisch eigenlijk, want taal leer je ook niet

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 7, 2016.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.