Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

In de tijdmachine van professor Barabas: Niet inslijpen maar afstoffen

Maarten van Geelen
In onderstaand artikel neemt de auteur u mee naar zijn algemene praktijk en laat u aan de hand van een aantal casussen zien hoe en wanneer hij de T-scan inzet. Na ruim anderhalf jaar ervaring met dit revolutionaire digitale hulpmiddel en ruim 150 behandelde patiënten heeft deze technologie zijn klinische aanpak en inzicht in diverse disciplines enorm veranderd. Laat u net zo verrassen als de schrijver en trek dan zelf uw conclusies.
Premium

De occlusale morfologie van de gebitselementen staat in geen enkel verband met het verkrijgen van TMD-problematiek. Dit is de conclusie uit een recent meta-onderzoek. Dit heeft de laatste jaren geleid tot een behandelstrategie bij TMD-patiënten die er in elk geval niet op gericht is iets te wijzigen aan de occlusale morfologie. Wel wordt nog vaak voor een vorm van spalk gekozen (wat in feite wél een aanpassing van morfologie inhoudt), en daarmee met wisselend resultaat.

Inzet van de T-scan lijkt dit algemeen aanvaarde concept echter volledig omver te werpen. Is er sprake van een aanstaande paradigmaverschuiving, al zo kort na de vorige?

Nieuwe technologie, waaraan overigens dertig jaar is gewerkt, heeft geleid tot het kunnen analyseren van (micro) occlusie. Met behulp van deze scantechniek wordt een filmpje gemaakt waardoor niet alleen tweedimensionaal en driedimensionaal, maar zelfs in de 4e dimensie (tijd, in stapjes van 0,003 seconde) naar contacten en het opbouwen van de druk tussen onder- en bovenelementen kan worden gekeken.

Sinds ik de afgelopen anderhalf jaar de

Premium

Wilt u dit artikel lezen?


    Al abonnee? Log dan in

    Dit artikel is verschenen in TandartsPraktijk nr. 9, 2017.

    Geef uw reactie

    Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.