Veel van de ruim 150 respondenten vinden dat hun beloning onvoldoende is in verhouding tot de verantwoordelijkheid en de complexiteit van hun taken. Daarnaast is een betere balans tussen werk en privé belangrijk, evenals duidelijke afspraken over werktijden en werkdruk. Verder bleek erkenning en waardering voor het beroep — zowel financieel als op andere vlakken — voor velen een sleutelvoorwaarde voor een goede cao. Met de uitkomsten van de enquête onderstreept de beroepsvereniging dat het essentieel is om bij cao-onderhandelingen oog te hebben voor de wensen van degenen die dagelijks de mondzorg ondersteunen. De signalen uit het veld laten zien dat een moderne, realistische cao voor tandartsassistenten niet alleen over salaris moet gaan, maar ook over respect voor hun inzet, werkdruk, werkvoorwaarden en waardering.

Of er een cao voor tandartsassisten komt is maar zeer de vraag. De KNMT besloot begin november dat de tijd niet rijp is voor een cao en trok zich terug uit de verkennende gesprekken. De KNMT-ledenraad heeft haar zorgen geuit over de financiële risico’s die een cao met zich meebrengt. De sociale partners vinden het zeer teleurstellend voor de medewerkers in de mondzorg. TP-hoofdredacteur Sander Loos zit anders in de wedstrijd. ‘Wat mij stoort, is dat de KNMT zich hiermee terugtrekt uit haar eigen regierol. Een beroepsorganisatie is er niet alleen om zorgen te verzamelen, maar om richting te geven. Zeker wanneer kortetermijnbelangen van een deel van de achterban botsen met de langetermijngezondheid van de sector als geheel. Door dat spanningsveld niet te benoemen, maar zich erachter te verschuilen, laat het bestuur kansen liggen.’ Loos voorziet verlies van autonomie als de KNMT haar poot stijf blijft houden. ‘Door nu niet te onderhandelen, zet de KNMT zichzelf buitenspel. Wie het gesprek niet voert, verliest invloed op de uitkomst. Dan bepalen uiteindelijk vakbonden, politiek of maatschappelijke druk de contouren. Dat is geen bescherming van autonomie, maar het prijsgeven ervan.’