Skeletale problemen die voortkomen uit een inadequate occlusale relatie tussen de maxilla en de mandibula komen vaak voor bij edentate patiënten, vooral bij patiënten met langdurige tandeloosheid. Tandverlies veroorzaakt een progressief resorptieproces van de alveolaire kaakkammen dat niet uniform verloopt: terwijl de maxilla de neiging heeft om centripetaal te resorberen (naar binnen en naar boven), waardoor de boogomtrek afneemt, ondergaat de mandibula centrifugale resorptie (naar buiten en naar beneden), waardoor een meer prominente boog ontstaat. Deze discrepantie in resorptiepatronen bevordert de ontwikkeling van een skeletale klasse III-relatie, een aandoening die in de loop van de tijd verergert en een van de belangrijkste uitdagingen vormt bij de orale revalidatie van deze patiënten.^1,2