De twee organisaties publiceerden onlangs hun eerste gezamenlijke consensus over parodontale aandoeningen bij kinderen en adolescenten. Dertig Europese experts uit de parodontologie en kindertandheelkunde beoordeelden daarvoor de beschikbare wetenschappelijke literatuur.

Veel voorkomend

De meest voorkomende parodontale aandoening bij kinderen en jongeren is plaque-geïnduceerde gingivitis. Epidemiologische studies laten zien dat gemiddeld ongeveer de helft van deze groep ermee te maken heeft. Roodheid, zwelling en bloedingen van de gingiva zijn kenmerkend. Omdat gingivitis meestal pijnloos verloopt, kan de aandoening gemakkelijk onopgemerkt blijven. De onderzoekers waarschuwen bovendien dat diagnostische criteria voor volwassenen niet zonder meer geschikt zijn voor kinderen. De ontwikkeling van het melkgebit, de gemengde dentitie en de blijvende dentitie maakt de beoordeling van het parodontium bij jonge patiënten complexer.

Aangeboren

Bij een kind met ernstige of opvallende parodontale problemen is het volgens de consensus belangrijk om verder te kijken dan alleen de mondhygiëne. Meer dan 70 genetische, aangeboren en verworven systemische aandoeningen kunnen invloed hebben op het parodontium. Onder meer het syndroom van Down, bepaalde vormen van het Ehlers-Danlossyndroom en diabetes kunnen een rol spelen. Ook leefstijlfactoren, zoals tabaksgebruik bij adolescenten, verdienen aandacht. Bij kinderen en jongeren met parodontitis moet daarom worden nagegaan of sprake kan zijn van een onderliggende systemische aandoening. Ook een familieonderzoek kan relevant zijn. De experts adviseren bij een jonge patiënt met parodontitis bovendien om ouders en broers of zussen parodontaal te beoordelen.

Alert

Ernstige parodontitis is bij kinderen en adolescenten relatief zeldzaam, maar juist daarom is herkenning belangrijk. Ongebruikelijk snelle parodontale afbraak, persisterende gingivale ontsteking of een opvallend parodontaal beeld kan aanleiding zijn voor nader onderzoek of verwijzing. De EFP en EAPD zien de consensus als een belangrijke eerste stap naar een betere integratie van parodontale zorg binnen de kindertandheelkunde. Meer onderzoek moet de komende jaren uitwijzen hoe diagnostische criteria en behandelstrategieën voor jonge patiënten verder kunnen worden verfijnd.

Meer informatie? Lees hier verder.