Het tuchtcollege stelde vast dat de tandarts meerdere keren onjuiste prestatiecodes had gebruikt, waardoor de rekening hoger uitviel dan gerechtvaardigd. Volgens het college was sprake van excessief declareren. Daarnaast koos de tandarts voor een uitgebreide en kostbare beetregistratie met een articulator, terwijl een eenvoudiger en goedkoper alternatief mogelijk was. Dit gebeurde ondanks het uitdrukkelijke verzoek van de patiënt om kosten te beperken. Het college oordeelde dat deze handelswijze niet redelijk was en het vertrouwen in de tandarts en de beroepsgroep schaadt. Patiënten moeten erop kunnen vertrouwen dat zorgverleners eerlijk en transparant declareren. Ook woog mee dat de tandarts geen inzicht toonde in zijn fouten en achter zijn keuzes bleef staan. Andere onderdelen van de klacht, zoals het verwijt dat de tandarts een fout had gemaakt bij de behandeling en wortelresorptie te laat had ontdekt, werden ongegrond verklaard. Volgens het college kon niet worden vastgesteld dat de tandarts onjuist had gehandeld of dat de verloren kies behouden had kunnen blijven bij eerder ingrijpen. Vanwege de onjuiste declaraties en de onnodig dure behandeling legde het tuchtcollege de maatregel van berisping op. Lees hier de zaak en de uitspraak.