Op vrijdag 11 december organiseert TP samen met Radboud UMC in Nijmegen een congres dat al maanden geleden in de agenda had moeten staan. Niet omdat het onderwerp nieuw is, want wie de vakliteratuur bijhoudt, weet dat kunstmatige intelligentie al jaren zijn opwachting maakt in de mondzorg, maar omdat het nu serieus wordt.
AI is geen toekomstmuziek meer. Het staat in de praktijksoftware, het analyseert de röntgenfoto op de monitor, en het formuleert de ontslagbrief die de assistent straks nog even nakijkt. Dat brengt kansen en verantwoordelijkheid. Want de mondzorgverlener die AI omarmt zonder te begrijpen wat die AI precies doet, loopt risico. Algoritmen voor cariësdetectie of parodontale beoordeling zijn getraind op datasets die niet per definitie de Nederlandse praktijkpopulatie weerspiegelen. Een hoge sensitiviteit klinkt geruststellend, maar wat betekent dat voor de individuele patiënt die juist buiten het patroon valt? Wie draagt de verantwoordelijkheid bij een gemiste diagnose, de tandarts, de softwareleverancier, of het systeem?
Er zijn ook vragen rond privacy
Patiëntdata die door een AI-systeem wordt verwerkt, verlaten soms de praktijk, naar servers elders in Europa, of daarbuiten. Het risico op hacks is allang niet meer denkbeeldig. De AVG biedt kaders, maar de praktische invulling is voor veel praktijken onduidelijk. Daarbij speelt het risico van ‘automation bias’: de neiging van zorgverleners om de uitkomst van een algoritme kritiekloos te volgen, juist omdat het zo overtuigend gepresenteerd wordt. AI assisteert; het vervangt het klinisch oordeel niet. Toch zou het onterecht zijn om bij die risico’s te blijven hangen. AI biedt de mondzorg ook iets wat hard nodig is: meer tijd voor de patiënt. Administratieve lasten die nu uren per week kosten, kunnen geautomatiseerd worden. Vroege detectie van afwijkingen die op röntgenfoto’s zichtbaar zijn maar door het menselijk oog gemakkelijk gemist worden, kan de klinische uitkomst aantoonbaar verbeteren. En voor praktijken in regio’s met personeelstekort biedt slimme technologie een manier om de kwaliteit op peil te houden. Het congres op 11 december wil precies die brug slaan: tussen wat AI theoretisch vermag en wat het in de dagelijkse praktijk betekent. Met sprekers uit de klinische praktijk, de wetenschap en de technologiesector, en met ruimte voor de vragen die er echt toe doen. Want de beste toepassing van AI in de zorg begint niet met een algoritme, maar met een zorgverlener die weet wat hij ermee wil.
