Het therapeutische klapje | Column Ditte Wooning

"De huisarts van mevrouw X vraagt lichtelijk in paniek of ik vandaag even naar mevrouw X zou willen kijken want hij had haar een therapeutisch klapje moeten geven waarbij een aantal kronen uit de mond waren gevallen..."

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan

Normaal verloopt een week- en weekenddienst bij ons eigenlijk heel rustig. In de zomer heb je nog weleens wat paniek rond wielrenongelukken of kinderen die op de zwembadrand zijn uitgegleden. In de winter (lees wildtijd) ontstaat er soms schade door verdwaalde hagel in een hazenbout of zo.

Deze dienst had ik in een rustig seizoen: geen wild- en geen fietsweer. Maar schijn kan bedriegen. Het begon meteen al vrijdagnacht. Om drie uur gaat mijn diensttelefoon, en uit mijn slaap gerukt probeer ik te luisteren wat er aan de hand is. Ach nee… Meneer Y heeft na een avondje stappen overgegeven en zijn prothese door het toilet gespoeld.

‘Maar meneer, ik kan u geen nieuw gebit geven in een dag.’ Meneer heeft voor zijn werk echter wel een gebit nodig, want zonder kan hij namelijk geen zware vuilniszakken tillen, hij is vuilnisman. ‘Wat u misschien wel kunt doen is een loodgieter bellen.’

Ik probeer weer te gaan slapen, wat uiteindelijk lukt. Maar om acht uur gaat mijn diensttelefoon. Het is de huisarts van mevrouw X die lichtelijk in paniek vraagt of ik vandaag even naar mevrouw X zou willen kijken want hij had haar – omdat ze hysterisch was geworden – een therapeutisch klapje moeten geven waarbij een aantal kronen uit de mond waren gevallen… En stuurt u de rekening dan maar naar mij.

Natuurlijk wilde ik dat wel. ‘Stuurt u haar maar bij mij langs, en laat haar alles wat uit de mond is gekomen meenemen.’ Benieuwd naar wat er allemaal is gebeurd, en helemaal uitgeslapen, kijk ik een uur later in de mond van mevrouw X. En bij het zien van de uitgeslagen stukjes weet ik het al!

Ik kan mevrouw X niet anders helpen dan haar naar een tandprothetist te sturen die in het weekend werkt, zodat een noodreparatie kan worden uitgevoerd aan haar partiële kunstharsprothese.

Wat raar en verrassend kan een weekenddienst verlopen op deze manier. In een vrij moment heb ik de huisarts nog even gebeld om hem uit te leggen wat er tijdens zijn therapeutisch klapje in werkelijkheid was gebeurd!

Ditte Wooning (1953) is sinds 1979 tandarts in Utrecht, waar ze als allround tandarts een solopraktijk heeft met een voorliefde voor gnathologie. Ze is, zoals ze zelf zegt, erg trouw: ze heeft pas haar derde assistent, haar derde auto en haar eerste man.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet u ingelogd zijn. Heeft u nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.