De onderzoekers onderzochten zes veelgebruikte orthodontische hulpmiddelen, waaronder aligners, retainers en spalkjes. Drie materialen waren vervaardigd via traditionele thermoforming, drie via directe 3D-printtechnieken. De apparaten werden gedurende een week blootgesteld aan kunstspeeksel, waarna de afgifte van micro- en nanoplastics werd geanalyseerd. Het onderzoek laat zien dat alle onderzochte materialen meetbare hoeveelheden micro- en nanoplastics afgeven. Deze deeltjes werden vervolgens opgenomen door macrofagen, immuuncellen die een belangrijke rol spelen bij de afweer tegen infecties en het opruimen van lichaamsvreemd materiaal. Volgens de hoofdonderzoeker kunnen microplastics zich ophopen in deze cellen omdat ze niet biologisch worden afgebroken. Daardoor zou op termijn een chronische ontstekingsreactie kunnen ontstaan, met mogelijke gevolgen voor wondgenezing en immuunfunctie. Een opvallende bevinding is dat direct geprinte polymeren aanzienlijk meer microplastics vrijgaven dan thermoformaat materialen. Bovendien zagen de onderzoekers dat bepaalde 3D-geprinte urethaanmaterialen macrofagen stimuleerden richting een pro-inflammatoir profiel. Dat suggereert dat materiaalkeuze mogelijk niet alleen gevolgen heeft voor de mondgezondheid, maar ook voor bredere biologische processen. Download hier het onderzoek.